© foto Shutterstock
© foto Shutterstock

De Ierse neurowetenschapper Shane O’Mara stelt in een interview met NRC dat ‘veel en langer wandelen’ goed is voor lichaam én geest. 'Het leven is tegenwoordig zodanig ingericht dat bewegen niet meer echt nodig is. Velen van ons zitten de hele dag achter een beeldscherm en het eten wordt thuisbezorgd of we gaan met de auto naar supermarkt.

En dat terwijl wandelen de grootste probleemoplosser is die er bestaat’, aldus Shane O’Mara.

‘Hopelijk zullen huisartsen wandelen ooit beschouwen als medicijn. Een medicijn zónder bijwerkingen. Op de Shetlandeilanden worden al strandwandelingen voorgeschreven door huisartsen, om zodoende lichamelijke en geestelijke aandoeningen preventief te verhelpen. Het advies? Vier keer per week om en nabij vijftien kilometer wandelen. Het maakt je zowel fysiek als mentaal gezonder.' 

Wie echt wil lopen en oefenen zou volgens O’Mara een ruige of op zijn minst ongelijkmatige ondergrond moeten kiezen. Dan wordt wandelen moeilijker voor je hersenen, zodat ze actiever moeten zijn. Want als je beweegt is je brein ook actief. De Ierse neurowetenschapper noemt dat ‘mindwandering’

Wandelen kan overal, of je nu in de natuur bent of in de stad. In de stad is het wel handig als je een route neemt waarbij je lekker kunt doorlopen en niet elk moment wordt gedwongen te stoppen vanwege het verkeer. O’Mara zelf woont bijvoorbeeld in de heuvels op zo’n twintig kilometer van zijn werk aan Trinity College Dublin. Hij stapt steevast een paar haltes eerder uit het openbaar vervoer, zodat hij de rest van zijn tocht wandelend kan voltooien.

O’Mara vervolgt: ‘De hippocampus, één van de allerbelangrijkste hersenonderdelen, wordt sterker als je meer beweegt. Bewegen is essentieel, want als je spieren achteruit gaan, dan gaan ook je hersenen achteruit. En wandelen heeft zowel een herstellende als een genezende werking. Je zou kunnen zeggen: Je wordt oud als je blijft bewegen en als je stopt met bewegen word je niet oud.'

O’Mara schreef over dit onderwerp onlangs een boek. Het heet ’Te voet’ (!) en heeft als ondertitel ‘Hoe twee benen de mens verder brengen’.

Bron: NRC